ادامه دارد...

هرچه تبسم غبیشی هرکجا می‌نویسد

سلاخ‌خانه‌ی شماره‌ی پنج

کورت ونه‌گات/ علی‌اصغر بهرامی

«... ببین سام، این کتاب خیلی کوتاه و قره‌قاطی و شلوغ و پلوغ است، علتش هم این است که انسان نمی‌تواند درباره‌ی قتل‌عام، حرف‌های زیرکانه و قشنگ بزند، بعد از قتل‌عام، قاعدتاً همه مرده‌اند، و طبعاً نه صدایی از کسی درمی‌آید و نه کسی دیگر چیزی می‌خواهد. بعد از قتل‌عام انسان انتظار دارد آرامش برقرار شود، و همین هم هست، البته به‌جز پرنده‌ها.

و پرنده‌ها چه می‌گویند؟ مگر درباره‌ی قتل‌عام حرف هم می‌شود زد؟ شاید فقط بشود گفت: «جیک جیک جیک؟ ...»

+ تبسّم غبیشی ; ۳:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٠/۱۱
comment نظرات ()